De warmte van de cementoven was nog te voelen

Een tijd gelden hebben mijn man en ik met tussenpozen binnen 2 jaar steeds een aantal etappes van het Pieterpad gelopen. Het eindpunt op de Pietersberg na 498 kilometer wandelen had een magnifiek uitzicht op een groeve.

Nu, 4 jaar later sta ik aan de andere kant van de groeve bij ENCI Maastricht ter introductie van de cement productie. Samen met twee nieuwe collega’s van het Betonhuis krijgen we een rondleiding over het fabrieksterrein en in het laboratorium.

Ervaren hoe cement geproduceerd wordt kan niet zo lang meer in Maastricht.

ENCI heeft samen met de overheid en Natuurmonumenten afspraken gemaakt over het stoppen van winning van mergel in de groeve. Het gebied gaf al onderdak aan nieuwe biodiversiteit, zoals de Oehoe, die van steile wanden houdt. Met de plannen na sluiting van de groeve voor winning kan de natuur nog meer zijn gang gaan.

De mergelsteen wordt in een breekinstallatie klein gemaakt. Mergel bestaat voor een groot deel uit kalksteen en vuursteen. Deze laatste is erg hard en wordt eruit gezeefd.

Dan wordt de kalksteen gedroogd met restwarmte.

De kalksteen wordt samen met aluminiumoxide, siliciumoxide en ijzeroxide vermalen tot een fijn ovenmeel. Dat gebeurd in een grote draaiende cilinder met zware ronde kogels.

Het ovenmeel wordt voorverwarmd in de hoge toren op de foto hiernaast. Dit voorverwarmen wordt ook met de restwarmte uit de oven gedaan.

Vervolgens gaat het de oven in.

We hadden de pech dat de oven buiten werking was op het moment dat wij langskwamen. En omdat deze nog te heet was, konden we er ook niet in. Dubbel pech dus. Je kon de warmte van de oven nog wel voelen.

De oven is een bijna 200 meter lange stalen buis met een vuurvaste binnenwand.

Deze hele buis draait. Deze kan niet geïsoleerd worden, omdat dan de wand te heet wordt en kapot gaat. Het ovenmeel beweegt langzaam van links naar rechts op bovenstaande foto, richting de vlam waar het warmste punt van de oven is.

ENCI is aan het experimenteren met biobrandstoffen en afvalproducten van andere ketens, zoals papierpulp. Hierdoor kan de CO2 uitstoot verlaagd worden.

Aan het einde van de oven valt het meel in één van de meedraaiende koelbuizen, waar het snel afkoelt tot steenachtige klonten, ‘klinkers’ geheten.

Deze worden uiteindelijk vermalen tot cement. Dit kan in verschillende fijnheden, al naar gelang de wensen van eindsterkte en verhardingssnelheid. Ook worden er andere bestanddelen toegevoegd, zoals vertrager (gips) en andere bindmiddelen zoals hoogovenslakken.

Wil je het hele proces in beweging zien, bekijk dan dit filmpje van ENCI. Hier leggen ze precies uit hoe cement uit mergel gemaakt wordt.

In het laboratorium kregen we een introductie van diverse analyses en kwaliteitscontroles die daar gedaan worden.

Het weer liet te wensen over (zie de mooie paraplu’s bovenaan dit stuk) dus we zijn niet de groeve in geweest. Het zou zo mooi zijn geweest wanneer ik mijn verhaal mooi rond had kunnen afsluiten op het eindpunt van het Pieterpad…

Naast de cementproductie gaan we binnenkort ook kijken bij een betonmortelcentrale en een prefabbeton producent. Stay tuned!

Eerder gepubliceerd op LinkedIn

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.